Mirasımız.

Çiftçi bir ailenin en büyük çocuğu olarak Chung Ju-yung’dan 6 küçük kardeşiyle birlikte ailenin sorumluluğunu üstlenmesi bekleniyordu. Ancak o, farklı fırsatların peşinden gitmeye karar verdi. Ailesinden daha iyi bir hayat sağlayabilme umuduyla üç kez evinden kaçtı; sonuncu kaçışı 1931 yılında 18 yaşındayken gerçekleşti. Chung, 16 yaşındayken bir arkadaşıyla birlikte Kowon kasabasına gidip inşaat işçisi olarak çalışmaya başladığında inşaat mühendisliğine olan tutkusunu keşfetti. Her şey iki ay boyunca yolunda gitti, ardından babası Chung’un nerede olduğunu öğrenip onu eve geri getirdi. İkinci evden kaçış girişimi ise Chung ve arkadaşının iş vaadiyle ellerindeki tüm parayı alan bir yabancı tarafından kandırılmalarıyla sonuçlandı. 

Babasının ineklerinden birini satarak başkente tren bileti aldı. Chung, Seul'e vardıktan sonra muhasebecilik kariyerine başlamak için yerel bir muhasebe okuluna başladı. Oldukça fakir bir aileden gelmesine rağmen adını duyurmayı başaran Abraham Lincoln hakkında çok şey okudu. İki ay sonra Chung’u bulan babası onu tekrar memleketine geri götürdü. 

Ancak köye döndüklerinde oğlunun dünyayı görme konusundaki bitmek bilmeyen arzusunu fark eden babası sonunda oğlunun gitmesine izin verdi. Chung, 1935'ten itibaren liman işçiliğinden taş taşımaya, pirinç dağıtmaya kadar çeşitli işlerde azimle çalıştı. Bu dağıtım işinde Chung bisiklet sürmeyi öğrendi. Azimli çalışması ve sarsılmaz vizyonu sayesinde Chung, iki yıl içinde dükkanın sahibi oldu. Ancak daha sonra başka bir zorluk ortaya çıktı. Kore'de pirinç ticareti yasaklandı. 

1941 yılında Seul'de bir otomobil tamirhanesi açtı ve bu onun otomotiv dünyasıyla ilk tanışması oldu. Chung'un şirketi 1940'lı yılların başlarında bile tıpkı bugünkü Hyundai gibiydi: hızlı ve verimli. Bu yıllar Chung’un “Diğer şirketlerin yirmi günde tamamladığı tamir işini biz sadece beş günde yapıyorduk" diyerek gururla bahsettiği bir dönem oldu.  

Üç yıl içinde çalışan sayısı 20'den 70'e çıkınca hükümet, savaşa yönelik faaliyetleri desteklemek amacıyla Chung'un işletmesini bir çelik fabrikasıyla birleştirmeye karar verdi. Chung 1947 yılında inşaat sektörüne girerek Hyundai Grubu'nun kurucusu olarak beşinci işine başladı. Chung, engellerle yüzleşmekten ve defalarca yeniden başlamaktan hiç korkmayan bir çiftçi çocuğu olarak, Kore’nin yeniden inşasında ve özgün vizyonunu gerçeğe dönüştürmede önemli bir rol oynadı: “Birisi bana Hyundai’yi motive eden güç nedir diye sorsaydı, cevabım “daha iyiye ulaşma tutkusu” olurdu. Peki Chung’un sattığı ineğe ne oldu? Chung, babasının vefatından kısa bir süre önce, sembolik bir jest olarak ülkesine 1001 inek hediye ederek borcunu ödedi. Bu jesti tüm bunları mümkün kılan sevgili babasına bir saygı duruşu niteliği taşıyordu.